Wszystko, co chcesz wiedzieć o in vitro

invitro-870x400
Procedura in vitro (oznaczana skrótem IVF z angielskiego: in vitro fertilisation) to jedna z metod umożliwiająca parze bezskutecznie starającej się o dziecko na doczekanie się biologicznego potomka. Polega na pozaustrojowym zapłodnieniu i umieszczeniu zarodków w jamie macicy przyszłej matki. In vitro dosłownie znaczy „w szkle” – i rzeczywiście: procedura rozpoczyna się w warunkach laboratoryjnych. Poddają się jej pary, u których ponad roczne starania o ciążę drogą naturalną nie przynoszą efektu.

Planowanie ciąży z wykorzystaniem in vitro

Samą procedurę zapłodnienia pozaustrojowego poprzedzają spotkania z lekarzem prowadzącym leczenie. Specjalista zleca wykonanie szeregu testów, w tym standardowe badania przed ciążą: analizę laboratoryjną próbek krwi i moczu, pełne badanie ginekologiczne z cytologią i badaniem piersi, oraz badania dodatkowe:
  • test postkoitalny, czyli badanie śluzu szyjki macicy kilka godzin po stosunku
  • poziom hormonów płciowych
  • kariotypy obojga partnerów
  • rozszerzone badanie męskiego nasienia
  • bezpośrednio przed procedurą in vitro: posiew wymazu z kanału szyjki macicy i posiew nasienia.

Wyniki dostarczą wskazówek, jak zaplanować ciążę, wykorzystując możliwości oferowane przez nowoczesną technikę i czy konieczne będzie przeprowadzenie zapłodnienia pozaustrojowego, czy może warto zacząć od innych metod leczenia niepłodności.

In vitro krok po kroku

Na procedurę in vitro składają się 4 etapy:
  • Stymulacja hormonalna – jej celem jest pobudzenie dojrzewania wielu pęcherzyków Graafa w jajnikach i wynikające z tego uzyskanie wielu komórek jajowych w ciągu jednego cyklu miesięcznego. To procedura dobierana jest indywidualnie. Po jej zakończeniu w jajnikach powinno znajdować się kilka, kilkanaście w pełni dojrzałych pęcherzyków Graafa.
  • Pobranie dojrzałych komórek jajowych i pozyskanie nasienia – lekarz podaje gonadotropinę kosmówkową, która wywołuje owulację. Dojrzałe komórki jajowe pozyskuje się na krótko przed momentem owulacji podczas zabiegu wykonywanego w znieczuleniu miejscowym (rzadko ogólnym) metodą punkcji. Umieszcza się je potem w specjalnym płynie. W tym samym czasie mężczyzna oddaje świeży ejakulat, który podawany jest laboratoryjnej obróbce w celu uzyskania jak największej liczby żywych plemników. Kobieta otrzymuje środki hormonalne, które przygotują macicę do przyjęcia zarodka i umożliwią jego zaimplantowanie się w śluzówce.
  • Zapłodnienie in vitro – w przypadku, kiedy nasienie jest dobrej jakości, plemniki wyizolowane wcześniej z ejakulatu umieszcza się w specjalnym płynie. Do tej mieszaniny wprowadzone są komórki jajowe. Po 18 godzinach większość komórek jajowych ulega zapłodnieniu i dochodzi w nich do pierwszych podziałów komórkowych. Jeśli jakość nasienia jest słaba, zapłodnienie pozaustrojowe wykonywane jest metodą ICSI. To wprowadzenie pojedynczego plemnika bezpośrednio do cytoplazmy komórki jajowej, wykonywane specjalną igłą. Uzyskane w wyniku zapłodnienia zygoty umieszczane są w inkubatorze.
  • Embriotransfer, czyli umieszczenie zarodków w jamie macicy – przeprowadza się go po 2-5 dniach od zapłodnienia, kiedy zarodki mają po 6-8 komórek. Wykorzystuje się do tego specjalną rurkę. U młodszych kobiet w macicy umieszcza się najczęściej 2 zarodki; u starszych – 3. W przypadku zagrożenia wadami wrodzonymi lub kiedy matka ma ponad 35 lat, lekarz przed transferem może zlecić wykonanie badań diagnostycznych w celu wykrycia anomalii w DNA zarodków lub komórek jajowych i uniknięcia choroby genetycznej. Po transferze kobieta może wykonywać codzienne czynności, ale powinna unikać współżycia. Lekarz może zalecić przyjmowanie hormonów. Jeśli po umieszczeniu zarodków w macicy pojawi się krwawienie, konieczna jest niezwłoczna konsultacja ze specjalistą. Jeżeli implantacja przebiegła pomyślnie, po 2 tygodniach od transferu można wykonać test ciążowy.
Będąc już po zapłodnieniu in vitro, czekając na dziecko, warto skupić się na jak najlepszym przeżywaniu czasu oczekiwania na upragnionego potomka: trzeba myśleć pozytywnie, dbać o siebie i wykonywać zalecone badania w ciąży. Po zagnieżdżeniu się zarodka w macicy jego rozwój przebiega tak, jak po naturalnym zaimplantowaniu. Objawy ciąży po in vitro pojawiają się tak, jak po naturalnym zapłodnieniu w różnym czasie u różnych kobiet – dlatego, o ile zarodek dobrze się rozwija, nie należy zamartwiać się ich brakiem.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.